Γιατί τρώμε ποπ κορν στο σινεμά

Το αγαπημένο σνακ κινηματογραφόφιλων έκανε την εμφάνισή του για πρώτη φορά στις ΗΠΑ το 1840, ενώ το 1885 ανακαλύφθηκε η πρώτη φορητή μηχανή για την παρασκευή του.\r\n\r\nΣυνήθως οι πλανόδιοι πωλητές ποπκόρν έστηναν τους πάγκους τους σε κεντρικούς δρόμους, κοντά σε μαγαζιά, κινηματογράφους και άλλα δημόσια θεάματα αφού εκεί είχαν περισσότερη πελατεία που έδειχνε να λατρεύει τη μυρωδιά του καμένου βουτύρου με το οποίο περιέχυναν τα ποπκόρν.\r\n\r\nΗ τιμή του ήταν χαμηλή και πολύ γρήγορα έγινε το αγαπημένο λαχταριστό σνακ όλων.\r\n\r\nΜεγάλη απήχηση είχαν ιδιαίτερα έξω από τις κινηματογραφικές αίθουσες της Αμερικής αν και οι ιδιοκτήτες των σινεμά δεν ήταν καθόλου ευχαριστημένοι από αυτό, αφού ο πανζουρλισμός αλλά και οι μυρωδιές δεν ήταν και η καλύτερη διαφήμιση για τα «μαγαζιά» τους.\r\n\r\nΠαρόλα αυτά το ποπκόρν συνέχιζε να κάνει θραύση έξω από τους κινηματογράφους.\r\n\r\nΜόλις το 1930, όταν μια μεγάλη οικονομική ύφεση χτύπησε τις ΗΠΑ, οι ιδιοκτήτες των κινηματογράφων σκέφτηκαν να βάλουν μηχανές παρασκευής ποπκόρν εντός των αιθουσών για να προσελκύσουν πελάτες. Και το πέτυχαν!\r\n\r\nΈτσι το ποπκόρν έγινε ταυτόσημο με τις ταινίες στη μεγάλη οθόνη, αφού ένας «κουβάς» αρωματικού καλαμποκιού ταίριαζε γάντι με το… σασπένς των ταινιών!\r\n\r\nΠηγή: apospasma

Αφήστε το σχόλιό σας

σχόλια

Related posts